روش‌های پرداخت‌های بین‌المللی | جایگزین سوییفت و اعتبار اسنادی (LC)

فهرست مطالب

مقدمه: چرا روش‌های پرداخت بین‌المللی برای بازرگانان ایرانی حیاتی است؟

در اکوسیستم پیچیده تجارت بین‌الملل، فرآیندهای پرداخت مالی حکم شریان حیاتی را دارند. برای فعالان اقتصادی در جمهوری اسلامی ایران، به دلیل اعمال تحریم‌های یکجانبه و فرامرزی، این فرآیندها به چالشی استراتژیک تبدیل شده‌اند که نیازمند درک عمیق از زیرساخت‌های نوین و انطباق کامل با دستورالعمل‌های بانک مرکزی است.¹

در حال حاضر، اتکای مطلق به سیستم‌های سنتی از بین رفته است و سامانه‌های منطقه‌ای و دوجانبه به عنوان روش‌های جایگزین سوییفت و اعتبار اسنادی تبدیل شده است. این گزارش تحلیلی با هدف ارائه یک نقشه راه تخصصی تدوین شده است تا بازرگانان و واردکنندگان بتوانند با مدیریت ریسک، تعهدات ارزی خود را در چارچوب قوانین داخلی و ساختارهای جدید بین‌المللی عملیاتی سازند. تمرکز اصلی بر تبیین مکانیسم‌های جایگزین و به‌روز نظیر اعتبار اسنادی بدون سوییفت (LC) و سامانه‌های پیام‌رسان بومی است.

۱. سوییفت (SWIFT): مفهوم، کارکرد، و جایگاه فعلی در تجارت ایران

۱.۱. سوییفت چیست؟ پیام‌رسان استاندارد مالی جهانی

سوییفت که مخفف عبارت Society for Worldwide Interbank Financial Telecommunication است، از سال ۱۹۷۳ در بلژیک آغاز به کار کرد و به منظور ایجاد یک روش استاندارد و ایمن برای ارتباطات مالی بین بانکی در سطح جهان توسعه یافت.² این شبکه، زیرساختی است که به بیش از ۱۰ هزار مؤسسه مالی در ۲۱۲ کشور اجازه می‌دهد تا دستورالعمل‌های پرداختی و اطلاعات تراکنش‌های مالی را به سرعت و با امنیت بالا برای یکدیگر ارسال کنند.² اهمیت سوییفت در تجارت جهانی به این دلیل است که جایگزین سیستم‌های قدیمی و ناامن مانند تلکس (Telex) شد و با استانداردسازی فرآیندها، امنیت و اطمینان در نقل و انتقالات بین‌المللی را افزایش داد.²

کدهای تخصصی در شبکه سوییفت

شبکه سوییفت برای شناسایی دقیق و سریع طرفین معامله، دو کد بین‌المللی حیاتی را تعریف و مدیریت می‌کند:

کد سوئیفت (BIC / SWIFT Code): این کد یک علامت انحصاری ۸ الی ۱۱ کاراکتری است که شناسایی بانک و شعبه آن را ممکن می‌سازد. چهار کاراکتر اول معرف بانک، دو کاراکتر بعدی معرف کشور، و دو کاراکتر سوم نشان‌دهنده موقعیت مکانی بانک هستند.²
شماره حساب بانکی بین‌المللی (IBAN): این استاندارد، که مدیریت کنترل کدهای BIC آن بر عهده سوییفت است، برای تضمین صحت ارسال دستور پرداخت به حساب‌های موسسات مالی به کار می‌رود و وجود آن برای انجام حواله‌های بانکی بین‌المللی الزامی است.²

۱.۲. تحریم‌ها و انقطاع بانک‌های ایرانی از شبکه جهانی سوییفت

علیرغم مزایای استانداردسازی و امنیت، شبکه سوییفت تحت تاثیر مستقیم تحریم‌های یکجانبه ایالات متحده و اتحادیه اروپا قرار دارد. سوییفت به عنوان یک ارائه‌دهنده خدمات پیام‌رسانی جهانی، موظف به پیروی از مقررات تحریمی است و در پی تصمیم شورای اتحادیه اروپا، دسترسی بانک‌های تحریمی ایران به این شبکه قطع شد.⁴

این قطع دسترسی، که در راستای سیاست «فشار حداکثری» و هدف قرار دادن بخش مالی ایران از طریق فرمان‌های اجرایی وزارت خزانه‌داری آمریکا (مانند E.O. 13902) صورت گرفته است، عملاً کانال ارتباطی امن و استاندارد حواله‌های بانکی (T/T) و اعتبارات اسنادی (LC) را از دسترس بانک‌های اصلی ایران خارج کرد.⁵ نتیجه این انقطاع، اجبار فعالان اقتصادی به استفاده از روش‌های جایگزین با ریسک‌های حقوقی و مالی بالاتر، مانند شبکه‌های صرافی غیررسمی یا حساب‌های واسط (بانکداری سایه)، بوده است.⁶

۲. اعتبار اسنادی (Letter of Credit – LC): مطمئن‌ترین روش پرداخت در تجارت پرریسک

۲.۱. LC به عنوان تعهد بانکی: تضمین پرداخت در مقابل اسناد مطابق

اعتبار اسنادی (LC) یکی از امن‌ترین روش‌های پرداخت در تجارت بین‌المللی محسوب می‌شود.⁶ LC یک تعهد قطعی و غیرقابل برگشت از سوی بانک گشایش‌کننده است که تضمین می‌کند در صورت ارائه اسناد حمل و نقل (Documentary Instruments) مطابق با شرایط تعیین شده در قرارداد، مبلغ معامله به فروشنده پرداخت خواهد شد.⁷ این سند در واقع تعهدی است که بانک به جای خریدار (واردکننده) برای اطمینان دادن به فروشنده (صادرکننده) صادر می‌کند.⁷

تراز منافع (Balance of Interests) در اعتبار اسنادی

کاهش ریسک فروشنده: مهم‌ترین مزیت LC، اطمینانی است که به فروشنده داده می‌شود. بانک تضمین می‌کند که پس از ارائه اسناد حمل و تحویل کالا، وجه مورد توافق را دریافت خواهد کرد.⁹
کاهش ریسک خریدار: خریدار نیز در موقعیت امنی قرار دارد، زیرا پرداخت تنها در صورتی انجام می‌شود که اسناد ارائه شده کوچک‌ترین مغایرتی با شرایط LC نداشته باشند و نشان دهند که کالا مطابق با قرارداد ارسال شده است.⁸ این مکانیسم جلوی تقلب، تأخیر در تحویل، یا ارسال کالاهای بی‌کیفیت را می‌گیرد.⁸

۲.۲. انواع اعتبارات اسنادی کاربردی و لزوم انطباق با اینکوترمز

در تجارت خارجی، با توجه به نیازهای بازرگانان، انواع مختلفی از LC وجود دارد:

LC دیداری (At Sight L/C): پرداخت وجه بلافاصله پس از بررسی و تطابق اسناد انجام می‌شود.¹⁰
LC یوزانس (Usance L/C): این اعتبار اسنادی به صورت نسیه یا مدت‌دار گشایش می‌شود. این روش به خریدار (واردکننده) این امکان را می‌دهد که کالا را وارد کرده، در بازار داخلی به فروش برساند و سپس در موعد مقرر، وجه را به بانک بپردازد. LC یوزانس به مدیریت بهتر نقدینگی و تأمین مالی واردات در شرایط محدودیت ارزی کمک شایانی می‌کند.⁸
اعتبار اسنادی تأیید شده (Confirmed L/C): در شرایطی که فروشنده به دلیل وضعیت اقتصادی یا سیاسی کشور خریدار، به بانک گشایش‌کننده اعتماد کافی ندارد، خواستار تأیید اعتبار توسط یک بانک معتبر (بانک تأییدکننده) در کشور خود می‌شود تا ریسک عدم پرداخت را کاملاً حذف کند.¹⁰

نقش اینکوترمز در LC

تمامی اعتبارات اسنادی بین‌المللی تابع قوانین اینکوترمز (Incoterms) هستند. اینکوترمز مجموعه‌ای از قوانین بین‌المللی است که وظایف، ریسک‌ها و هزینه‌های مربوط به تحویل کالا بین فروشنده و خریدار را مشخص می‌کند تا از سوءتفاهم ناشی از تفسیر متفاوت اصطلاحات تجاری در کشورهای مختلف جلوگیری شود.⁹

۲.۳. الزامات و اسناد مورد نیاز برای گشایش اعتبار اسنادی در ایران

فارغ از اینکه LC از طریق چه سامانه‌ای (سوییفت یا جایگزین‌های بومی) گشایش شود، بازرگانان ایرانی برای گشایش LC وارداتی باید الزامات قانونی بانک مرکزی و وزارت صمت را رعایت کنند. این الزامات اطمینان می‌دهند که فرآیند واردات در چارچوب ضوابط ارزی و تجاری کشور قرار دارد.

مدارک کلیدی برای گشایش LC: متقاضی گشایش اعتبار اسنادی باید مدارک ضروری زیر را به بانک عامل ارائه دهد ⁹:

فرم تکمیل‌شده تقاضای گشایش اعتبار.
پروفرما اینویس (پیش‌فاکتور) ممهور توسط وزارت صمت.
فرم ثبت سفارش کالا با مهر و شماره وزارت صمت.
بیمه‌نامه باربری (شامل پوشش کرایه حمل کالا).
تعهدنامه‌های قانونی مربوط به نوسانات نرخ ارز و تعهد ورود کالا.

قوانین بانک مرکزی: بانک مرکزی با صدور دستورالعمل‌هایی مانند «دستورالعمل اعتبار اسنادی داخلی – ریالی»، چارچوب‌های سختگیرانه‌ای را برای انجام صحیح امور مربوط به LC تعیین کرده است، حتی اگر مبدأ و مقصد معامله در داخل مرزهای جغرافیایی ایران باشد.¹²

۳. گام عملیاتی: گشایش اعتبار اسنادی در دوران تحریم (LC بدون سوییفت)

در شرایط قطع دسترسی بانک‌های ایران به سوییفت، استفاده از LC برای معاملات کلان با شرکای خارجی متوقف نشده، بلکه صرفاً کانال ارتباطی آن تغییر کرده است. LC برای اجرا نیازمند سه رکن اساسی است: روابط کارگزاری بانکی، پیام‌رسانی مالی، و سازوکار تسویه و پایاپای.¹⁴

۳.۱. اهمیت روابط کارگزاری مستقیم و پیام‌رسان‌های جایگزین

از دست رفتن سوییفت به معنای از دست دادن پیام‌رسان استاندارد جهانی بود. راهکار دولت برای حفظ LC، توسعه روابط کارگزاری مستقیم با بانک‌های کشورهای همکار و سپس اتصال پیام‌رسان‌های بومی است.

مثال عملیاتی: گشایش LC با روسیه: در دی ماه ۱۴۰۲، بانک مرکزی اعلام کرد که اولین اعتبار اسنادی شبکه بانکی ایران در خارج از کشور توسط بانک سپه در روسیه گشایش یافته است.¹⁵ ارزش اولیه این LC هفده میلیون یورو بود و با شرط پرداخت مدت‌دار (یوزانس) برای واردات استفاده شد.¹⁵ این اقدام یک پیشرفت مهم در سیاست تجارت خارجی ایران محسوب می‌شود، زیرا نشان داد که استفاده از ابزار امن LC در شرایط تحریم و بدون اتکا به سوییفت امکان‌پذیر است. این مهم با تکیه بر بسترهای پولی و بانکی عملیاتی‌شده بین بانک مرکزی ایران و روسیه محقق شد.¹⁵

اتصال سامانه‌های پیام‌رسان بومی

مبنای پیام‌رسانی برای گشایش LC با شرکای اصلی، اتصال شبکه‌های داخلی به سامانه‌های پیام‌رسان بومی کشورهای دوست است:

سپام ایران (SEPAM): سامانه پیام‌رسانی مالی الکترونیکی بانک مرکزی ایران، که نقش پیام‌رسان بومی را در داخل و در تعاملات خارجی ایفا می‌کند.¹⁴
SPFS روسیه: سامانه انتقال پیام‌های مالی (System for Transfer of Financial Messages) روسیه، که در واکنش به محدودیت‌های سوییفت توسعه داده شد. اتصال سپام ایران به SPFS روسیه، عملاً امکان تبادل پیام‌های بانکی و صدور دستورات پرداخت (مانند LC) را به صورت متقابل بین بانک‌های عضو دو کشور فراهم کرده است.¹⁴
CIPS چین: سیستم پرداخت بین‌بانکی فرامرزی چین (Cross-Border Interbank Payment System)، بزرگترین جایگزین منطقه‌ای سوییفت است که روسیه و ایران در حال ایجاد یکپارچگی بیشتر با آن هستند.¹⁷ این زیرساخت‌ها، ستون فقرات تجارت در کریدورهای شرقی را تشکیل می‌دهند.

۴. سامانه‌های پرداخت جایگزین کلان: استراتژی ایران در مقابله با یکجانبه‌گرایی مالی

راهبرد کلان جمهوری اسلامی در مواجهه با تحریم‌ها، حرکت از وابستگی به سیستم‌های غرب‌محور به سمت ایجاد ساختارهای مالی مستقل منطقه‌ای، به‌ویژه در آسیا است.

۴.۱. سامانه ACUMER و فعال‌سازی اتحادیه پایاپای آسیایی (ACU)

بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران رسماً سامانه «ACUMER» را به عنوان جایگزین تحریم‌ناپذیر سوییفت برای تعاملات با کشورهای عضو اتحادیه پایاپای آسیایی (ACU) معرفی کرده است.¹⁸ اتحادیه ACU (Asian Clearing Union) در پاسخ به تصمیمات برتون وودز تشکیل شد و هدف آن تسهیل تسویه معاملات بین‌المللی بین اعضا بدون نیاز به ارزهای جهان‌روا است.¹⁸ دبیرخانه این اتحادیه در ایران مستقر است.¹⁸

مکانیسم ACUMER و ده‌دلارزدایی: سامانه ACUMER که بر پایه استانداردهای سوییفت طراحی شده اما تحریم‌ناپذیر است، امکان پایاپای چندجانبه در مبادلات تجاری را فراهم می‌کند.²⁰ استراتژی محوری این سامانه، کاهش وابستگی به دلار آمریکا است.²¹
استفاده از ارزهای محلی: در چارچوب مصوبات ACU، امکان افتتاح حساب برای تجار ایرانی با ارزهای محلی اعضا (مانند روپیه هند) و همچنین ارزهای غیرعضو کلیدی (مانند یوان چین و روبل روسیه) نزد بانک‌های عامل در ایران فراهم شده است.²⁰ این امر، عملاً ریسک‌های ناشی از تحریم‌های دلاری و سوییفت را برای تجار ایرانی در معاملات با شرق از بین می‌برد.

۴.۲. پیمان‌های پولی دوجانبه و نقش آن در تسویه خرد و کلان

پیمان‌های پولی دوجانبه یکی دیگر از ارکان اصلی استراتژی مالی مقاومتی است. هدف این پیمان‌ها، استفاده از پول‌های ملی در تسویه مبادلات تجاری و حذف واسطه‌گری ارزهای جهان‌روا است.²²

توافق پولی ایران و روسیه: پس از توافقات پولی و بانکی گسترده با روسیه، از تیرماه ۱۴۰۳ استفاده از پول‌های ملی (ریال و روبل) در مبادلات تجاری آغاز شد.²² علاوه بر این، در گام‌های بعدی، شهروندان ایرانی قادر خواهند بود با استفاده از کارت‌های بانکی متصل به شبکه شتاب، از دستگاه‌های خودپرداز در روسیه روبل دریافت کنند.²³ این تسهیلات نه تنها تجارت کلان، بلکه پرداخت‌های خرد شهروندان و گردشگران را نیز تسهیل می‌بخشد.
گسترش دامنه توافقات: بانک مرکزی اعلام کرده است که پیمان‌ها و تفاهم‌نامه‌های پولی مشابه با کشورهای دیگری چون چین و هند نیز در حال پیگیری است.²²

۵. مدیریت و تامین ارز: الزامات قانونی بازرگانان (NIMA و مقررات CBI)

برای بازرگانان ایرانی، نحوه تأمین ارز برای واردات و انجام حواله (حواله تلگرافی – T/T) باید کاملاً مطابق با ضوابط بانک مرکزی و از طریق کانال‌های مجاز صورت گیرد.

۵.۱. فرآیند تخصیص ارز وارداتی از طریق سامانه نیما (NIMA)

سامانه نظام یکپارچه مدیریت ارز (نیما) بستر رسمی است که در آن صادرکنندگان ارز حاصل از صادرات خود را عرضه می‌کنند و واردکنندگان پس از ثبت سفارش، ارز مورد نیاز خود (ارز نیمایی) را تأمین می‌کنند.²⁴ این سامانه نقش مهمی در تثبیت اقتصاد و سلامت زنجیره تأمین کشور دارد.²⁴

مراحل و الزامات تخصیص ارز

ثبت سفارش و تقاضا: واردکننده باید پس از ثبت سفارش کالا در وزارت صمت، درخواست تخصیص ارز را از طریق بانک عامل در سامانه نیما ثبت کند.²⁴
مهلت‌های قانونی تامین ارز (مقررات ۱۴۰۳): طبق آخرین دستورالعمل‌ها، ثبت سفارشات تا زمان درخواست فیش تخصیص ارز از بانک عامل، معتبر هستند. با این حال، پس از دریافت تخصیص ارز، بازرگان تنها یک ماه مهلت دارد تا ارز مورد نیاز را تامین کند. در صورت عدم وجود ریال بلوکه شده در حساب و عدم تأمین ارز در موعد مقرر، ثبت سفارش منقضی خواهد شد.²⁷
جریمه انقضای ثبت سفارش: انقضای ثبت سفارش به هر دلیلی، منجر به کسر ۵٪ از رقم همان ثبت سفارش از سهمیه ارزی واحد تولیدی یا بازرگان خواهد شد.²⁷ این ضوابط سختگیرانه، لزوم مدیریت دقیق زمان‌بندی و انطباق با بخشنامه‌های ارزی را برای تجار دوچندان می‌کند.²⁸

۵.۲. حواله ارزی (T/T) از طریق صرافی‌های مجاز و مدیریت ریسک

حواله ارزی (Payment Order) شیوه دستور پرداختی است که طی آن یک بانک یا صرافی مجاز، به درخواست مشتری، مبلغ معینی را از طریق کارگزاران خود در خارج از کشور منتقل می‌کند.²⁹ در شرایط فعلی، حواله ارزی (به ویژه نوع مستقیم یا T/T) در حال حاضر تنها روش قانونی است که بازرگانان می‌توانند ثبت سفارش کالای خود را نهایی کرده و پول سفارش را به دست فروشنده خارجی برسانند.³⁰

کارمزد و سرعت حواله ارزی

حواله‌های ارزی از طریق صرافی‌های مجاز، به دلیل داشتن شبکه‌ای از شعب و کارگزاران، معمولاً سریع و ساده انجام می‌شوند.²⁹ حواله‌های مستقیم (T/T) اغلب ۱ تا ۳ روز کاری زمان می‌برند.³¹ کارمزد این خدمات بسته به مبلغ، نوع ارز، کشور مقصد و ارائه دهنده خدمات، عموماً بین ۰.۵ تا ۲ درصد مبلغ حواله تعیین می‌شود.³²

ریسک‌های حقوقی و تجاری حواله T/T

اگرچه حواله T/T سریع است، اما ریسک بالاتری را متوجه خریدار می‌کند؛ زیرا خریدار کل یا بخشی از مبلغ را قبل از دریافت کالا یا اسناد مالکیت پرداخت می‌کند. این روش، برخلاف LC که مبتنی بر سند است، در صورت عدم تعهد فروشنده خارجی، امنیت کمتری برای خریدار فراهم می‌کند.¹⁰

از نظر حقوقی، استفاده از روش‌های غیررسمی، حساب‌های واسط یا شبکه‌های صرافی خارج از چارچوب نظارتی، ریسک‌های جدی تحریم و مغایرت با قوانین مبارزه با پولشویی (AML) را برای بازرگانان به همراه دارد.⁶ لذا، توصیه تخصصی این است که بازرگانان پیش از ارسال وجه از طریق T/T، نسبت به اعتبارسنجی دقیق فروشنده خارجی از طریق اتاق‌های بازرگانی یا مراجع رسمی اقدام نمایند.¹⁰

۶. چشم‌انداز آینده و فرصت‌های جدید در پرداخت‌های فرامرزی ایران

آینده پرداخت‌های بین‌المللی ایران در گرو توسعه زیرساخت‌های مالی مستقل و همگرایی ژئواکونومیک با قدرت‌های نوظهور است.

۶.۱. بریکس و پتانسیل بانک توسعه جدید (NDB)

عضویت ایران در گروه بریکس (BRICS) از دی ماه ۱۴۰۲، یک رخداد مهم ژئواکونومیک تلقی می‌شود. این گروه بر مقابله با یکجانبه‌گرایی آمریکا و افزایش سهم ارزهای محلی در تجارت جهانی تاکید دارد.³⁴

هم‌افزایی با راهبردهای موجود: تلاش‌های ایران برای ده‌دلارزدایی، توسعه ACUMER و عقد پیمان‌های پولی، همگی با استراتژی بریکس همسو هستند.²¹
بانک توسعه جدید (NDB): مهم‌ترین رکن اقتصادی بریکس، «بانک توسعه جدید» است که به عنوان نهادی مستقل از نهادهای مالی غرب‌محور تأسیس شده است.³⁴ NDB پتانسیل دارد تا در آینده نزدیک به بستر کلیدی برای تأمین مالی پروژه‌ها و تسهیل پرداخت‌های فرامرزی بین ایران و سایر اعضای بریکس (مانند چین، روسیه، هند، امارات و عربستان سعودی) تبدیل شود.

۶.۲. ریال دیجیتال و تاثیر احتمالی آن بر پرداخت‌های فرامرزی

بانک مرکزی در حال توسعه و راه‌اندازی ریال دیجیتال (CBDC) است.³⁵ اگرچه کاربرد اولیه ریال دیجیتال بر افزایش کارایی نظام مالی داخلی متمرکز است، اما چشم‌انداز بلندمدت آن در حوزه بین‌المللی بسیار حائز اهمیت است.

ریال دیجیتال می‌تواند نسل بعدی پرداخت‌ها را تقویت کند و زمینه را برای «پول برنامه‌پذیر» فراهم سازد.³⁵ در آینده، با توسعه بسترهای CBDC توسط شرکای تجاری (به ویژه چین که در این زمینه پیشرو است)، این امکان به وجود می‌آید که تسویه حساب‌های فرامرزی به صورت مستقیم بین ارزهای دیجیتال بانک‌های مرکزی، بدون نیاز به سوییفت یا واسطه‌های سنتی، انجام شود. این ساختار، لایه آخر معماری مالی مقاومتی ایران را تکمیل می‌کند: پیام‌رسانی (SPFS/CIPS)، پایاپای (ACUMER) و در نهایت، فناوری تسویه نهایی (CBDC).

نتیجه‌گیری: از اتکا به سوییفت تا استراتژی مالی مقاومتی

تحلیل ساختار پرداخت‌های بین‌المللی ایران نشان می‌دهد که تحریم‌های مالی، ساختار تجاری کشور را از یک شبکه متمرکز جهانی (سوییفت) به یک معماری مالی مقاومتی و متکی بر روابط دوجانبه و منطقه‌ای (ACUMER و پیمان‌های پولی) سوق داده است.

نکات کلیدی برای بازرگانان:

LC همچنان امن‌ترین روش است: با وجود قطع سوییفت، گشایش اعتبار اسنادی از طریق روابط کارگزاری جدید (همانند LC گشایش‌یافته در روسیه) امکان‌پذیر است و همچنان به عنوان امن‌ترین ابزار برای مدیریت ریسک در معاملات کلان باقی می‌ماند.¹⁵ LC یوزانس به خصوص برای واردکنندگان، یک ابزار حیاتی تأمین مالی محسوب می‌شود.
انطباق با مقررات داخلی اجباری است: بازرگانان موظفند همواره با آخرین بخشنامه‌های بانک مرکزی در خصوص مهلت‌های تخصیص ارز نیمایی انطباق داشته باشند. عدم رعایت مهلت‌های مقرر (به ویژه مهلت یک ماهه تأمین ارز پس از تخصیص) عواقب جدی (کسر سهمیه ارزی) در پی خواهد داشت.²⁷
استفاده از کانال‌های جایگزین رسمی: سامانه‌هایی نظیر ACUMER و ارتباطات پیام‌رسان SPFS/سپام، استراتژی قطعی کشور برای تجارت با آسیا و استفاده از ارزهای محلی هستند. حرکت به سوی این کانال‌های رسمی، ریسک‌های حقوقی و مالی مرتبط با کانال‌های غیررسمی و واسطه‌های ناامن را به حداقل می‌رساند.